Pad van GISSY

Mijn Yoga pad is ontstaan vanuit een persoonlijk zoektocht naar balans en welbevinden. Deze zoektocht is vruchtbaar geweest en ik durf zelfs te stellen dat ik nu be-VRIJ-d ben van een aantal beperkende zaken die mij lang als gevangene hebben laten voelen. Dit gevoel wil ik graag doorgeven en delen met ‘lotgenoten’ om zo ook hen de mogelijkheid te geven om in hun kracht te komen. 
 
Sinds mijn 9de heb ik last gehad van overgewicht wat later obesitas geworden is gekoppeld aan periodes van binge-eating en boulimia. Ik heb veel ondernomen om van dit probleem af te komen maar helaas zonder de gewenste resultaat. Het is pas tijdens het bewandelen van mijn Yoga pad dat ik de antwoorden van mijn lichaam gekregen heb, om zo op een opbouwende manier aan de slag te kunnen gaan en mijn problemen op te lossen. 
 
Mijn persoonlijke Yogapad

In januari 2015 ben ik begonnen aan de opleiding tot Hatha-Yoga docent bij Fiore Osmose Yoga.  
Een rode draad tijdens de opleiding is het beoefenen van Asana’s geweest. Soms wat intensiever dan andere keren, maar wel elke week weer heerlijk op mijn matje stappen om Asana’s te doen. Dit heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat ik met beide benen op mijn mat kon blijven om zo hetgene ik mocht leren toe te laten. 
 
Yoga met een dik lijf is een uitdaging. Ik weet nu dat dit niet perse met mijn lijf te maken heeft gehad, maar met de perceptie die ik had van mijn lijf. Mijn lijf was niet mijn vriendin. Mijn lijf was dat ding waar ik in huisde, die mij tegenwerkte en mij tegenhield in het leven zoals ik wou. En hier kon ik me boos om maken. Ik was niet in harmonie met mijn lijf en kon dus ook niet inzien hoe mijn lijf mij kon helpen. 
 
Toen ik aan de opleiding begon en het volgen van Yoga lessen weer oppakte, was het eerst een kwestie van ontspannen en berusten in hetgene mijn lichaam kon. Ik had het trieste besef dat het niet anders was, omdat mijn lichaam niet tot veel in staat was. Het was moeilijk om dit te accepteren maar het was ook gewoon niet anders, dus ben ik alle Asana’s met hulpmiddelen gaan doen. 
Dankzij alle hulpmiddelen heb ik geleerd om mijn lichaam te laten ontspannen, waardoor ik beetje bij beetje meer in contact kon komen met mijn lijf. Dankzij dit proces van geduld tonen en luisteren kon ik eindelijk beginnen met te horen wat mijn lichaam mij te vertellen had; ze was mijn vijand niet en ze mocht mij best wel. Samen met mij wilde zij dan ook in harmonie leven. Wat een openbaring!
 
Beetje bij beetje kon ik minder hulpmiddelen gebruiken, omdat ik merkte dat mijn lichaam toe was aan een diepere buiging of een bredere opening. Alles mocht ontstaan vanuit zachtheid. Vanuit een plaats van wederzijde liefde tussen mij en mijn lichaam.
Hoe fijn was dat!

Dit lichamelijke proces heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat er ook in mijn geest van alles begon te bewegen en dat ik ook vanuit liefde naar mijn handelen begon te kijken. Ik werd van binnen ook vrolijk, ik kon met mezelf door één deur en hoefde niet mijn tijd te vullen met externe prikkels zoals overeten, televisie kijken, afspreken met een vriendin of telkens maar onderweg zijn. Het werd rustig. 
Vanuit dit punt van rust en te-VREDE-nheid heb ik een cirkel kunnen doorbreken en beslissingen kunnen maken over de pad die ik wilde bewandelen wat mijn lichaam en mijn leven betrof.